KARDEŞLİĞİN BÖYLESİ

29 Mayıs 2010 Cumartesi

İki erkek kardeş, babalanndan kalma çiftlikte birlikte
lçalışıyorlardı. Kardeşlerden biri evliydi ve dört çocuğu vardı. Diğeri ise bekardı. Kardeşler, her günün sonunda ürünlerini ve karlannı eşit olarak bölüşüyorlardı. Bir gün, bekar kardeş kendi kendine:
“Ürünümüzü ve kanmızı eşit olarak bölüşmemiz hiç de hakça değil” diye düşündü. “Ben tek başıma yaşıyorum ve o kadar çok fazla paraya ihtiyacım yok. Ama kardeşim altı kişilik bir aileye bakmak zorunda.” Böylece, her gece evinden çıkıp, bir çuval buğdayı gizlice kardeşinin evindeki tahıl deposuna götürmeye başladı.
Bu esnada evli kardeş de kendi kendine şöyle düşünü
yordu: “Hasatımızı ve kanmızı eşit olarak paylaşmamız adil değil. Ben evliyim; eşim ve çocuklanm var, yaşlandığım zamanlar bana onlar bakabilirler. Oysa kardeşim tek başına ve yaşlandığı zaman kendisine bakacak kimsesi yok.”
Böylece o da her gece evinden çıkıp bir çuval buğdayı gizlice kardeşinin deposuna götürmeye başladı.
Bu durum aylarca devam etti. Ama ikisi de ne olup bittiğini bir türlü anlayamadılar, çünkü ikisinin de deposundaki buğdayın miktan hiç değişmiyordu.
Sonra, bir gece, iki kardeş her zamanki gibi gizlice bir çuval buğdayı diğerinin deposuna taşırken karanlıkta çarpıştılar. Bir süre birbirlerine baktılar ve sonra sevgiyle kucaklaştılar.